მსახიობები
დორიან გრეი? აუჰ!…
May 16th
გაფრთხილების მაგიერ: ვისაც სუსტი ნერვები გაქვთ ან არ გსურთ წაკითხულით მიღებული სიამოვნების გადღაბნა, არ უყუროთ ამ ფილმს.
საუკუნო ჭეშმარიტებაა, რომ ყოველი აკრძალვა საპირისპიროდ რომ მოქმედებს. შესაბამისად, თქვენც ამასვე გააკეთებთ. ვიცი, რომ თუ ყურებას აგიკრძალავთ, “რა შენი საქმეა, მე რას ვიზამ” ტიპის მრავალ პასუხს მივიღებ. ასე გეტყვით: მე მხოლოდ გაგაფრთხილეთ და აწი – მკიდია.
ურიელ აკოსტა
Apr 29th
"ურიელ აკოსტა" – კოტე მახარაძე და სოფიკო ჭიაურელი
ყველა თეატრს გააჩნია თავისი სპექტაკლი – სამუზეუმო ექსპონატი, რომელიც უკვდავია და უცვლელი სახით უნდა დარჩეს.
“ურიელ აკოსტა” ჩვენი თაობის იმ სპექტაკლებს განეკუთვნება, რომლებიც ლეგენდის ხარისხშია აყვანილი. მარაჯანიშვილის თეატრის რეპერტუარში იგი დასაბამიდანვე, უკვე 80 წელზე მეტია, არსებობს. თავდაპირველად მას უშანგი ჩხეიძე და ვერიკო ანჯაფარიძე ასრულებდნენ. მეორე დიდი ტანდემი 1972 წელს შედგა, როცა მთავარი როლები კოტე მახარაძემ და სოფიკო ჭიაურელმა მოირგეს.
ნიკო გომელაურის გზა
Apr 24th
ნიკოს პატარაობა და პირველი სპექტაკლი სტუდენტობის პერიოდში
ადამიანი მიდის, მისი შემოქმედება კი რჩება… ნიკო გომელაური წავიდა, მაგრამ მისი შემოქმედება უკვდავია, უკვდავია მისი პოეზია, მის მიერ, თეატრის სცენაზე ნათამაშები როლები. ნიკო იყო ნიჭიერი ადამიანი, რომელიც დაიბადა 1970 წლის 12 ივლის და გარდაიცვალა 2010 წლის 13 აპრილს. ამ დროის მანძილზე მან შექმნა ლეგენდა, შექმნა ისტორია რომელსაც ჰქვია “ნიკო გომელაურის გზა”, გზა პოეზიისკენ, გზა თეატრისკენ და ზოგადად ნიჭიერებისკენ, რომელიც სამწუხაროდ ძალიან მოულოდნელად და უდროოდ დასრულდა.
“მელოტი მომღერალი ქალი”
Mar 31st
ეჟენ იონესკო და მისი ანტი პიესა” მელოტი მომღერალი ქალი”. პიესა იმდენად მომწონს და მიყვარს, რომ არ ველოდი თუ სპექტაკლი ასე გაამართლებდა. თუმცა ზ. გეწაძემ შეძლო ამ ყველაფრის სცენაზე გადმოტანა ისე, რომ მგონი იონესკოც კმაყოფილი დარჩებოდა. მივედი თუმანიშვილის თეატრში და იქ დამხვდა: პიესის ქართული ვარიანტი, წითელი ტახტი, რომელის სპექტაკლის ერთადერთი დეკორაციაა და 4 მსახიობი, რომლებმაც შესანიშნავად გაართვეს თავი თავიანთ როლებს. საათის წიკ-წიკი, რომელიც მონოტონურად გრძელდება დაახლოებით 20წთ-ის განმავლობაში და ჯერ კიდევ დაუბადებელი ბავშვის ტირილი.
ჩუპრი-ჩუპარ, დარეჯან!
Mar 31st
დარეჯანი ილიას "ეკამათება"
თუმანიშვილის თეატრში “ბავშვმა გაიჩუჩუნა”. არ გჯერათ? აი, კიდევ… თქვენ თუ არა, დარეჯანს ხომ მაინც სჯერა. იგი დიდი იმედითა და მონდომებით მოელის მემკვიდრეს. მემკვიდრეს, რომელიც არა და არა ჩანს სპექტაკლი “ჩუპრი-ჩუპარ, დარეჯან!” ილიას ცნობილი მოთხრობიდან “კაცია ადამიანი?!” და ნაკლებად ცნობილიდან “კაკო” შეიქმნა. პირველი საოცრება, რაც სიუჟეტს თან ახლავს, არის ის, რომ სპექტაკლში მხოლოდ ერთი მსახიობი მონაწილეობს. აფიშის მიხედვით, სპექტაკლი ეფუძნება ილიას ორ მოთხრობას: რა თქმა უნდა, “კაცია ადამიანსა” და “კაკოს”. მეორე, თავდაპირველად, “კაკო ყაჩაღი მეგონა”, მაგრამ, ვინაიდან სპექტაკლში მისი ვერც ერთი ელემენტი ვერ ვიპოვე, მივხვდი, რომ შევცდი. როგორც სპექტაკლის რეჟისორმა კოტე მირიანაშვილმა ამიხსნა, თურმე “კაკო” “კაცია ადამიანი?!”-ს ერთ-ერთი საწყისი ვარიანტი ყოფილა. რაც მთავარია, ამ ვერსიის თანახმად, თურმე ჩვენთვის ნაცნობ ბუთქუნა წყვილს ვაჟი უჩნდება, სახელად ნიკოლოზი. ამით ილია რუსეთსაც გადასწვდა და ახალშობილში იმპერატორი ნიკოლოზ I იგულისხმა, თანაც, მათი დაბადების დღეებიც ემთხვევა თურმე ერთმანეთს. როგორც ბატონი კოტე ამბობს, ამაში სხვისთვის გაჩენილი შვილის სიმბოლიკა ჩადო ილიამ.
ჰერ ფროიდ, ეს სტუმარია
Mar 30th
“როცა მესმოდა, თუ როგორ ამბობდით, ღმერთი არ მწამსო, თითქოს ბულბული ჩიოდა, მუსიკა არ ვიციო” - ერიკ ემანუელ შმიტი
Art ხელოვნება (მარჯანიშვილის თეატრი)
Mar 30th
მარჯანიშვილის თეატრის სპექტაკლი “Art ხელოვნება” ჩემის აზრით ერთ ერთი ყველაზე საინტერესო სპექტაკლია ამ თეატრში. ის რეჟისორმა თემურ ჩხეიძემ იასმინა რიზეს პიესის მიხედვით დადგა.სადაც მიშა გომიაშვილი ალეკო მახარობლიშვილი და ზურა ყიფშიძე განასახიერებენ სამი მეგობრის როლს. რომლებიც ერთმანეთის მიმართ გაუცხოებას განიცდიან. მათ დროთა განმავლობაში განსხვავებული გემოვნება ინტერესები და შეხედულებები ჩამოუყალიბდათ. ყველაფერი კი ერთ ერთი მეგობრის მიერ ნაყიდი თანამედროე ხელოვნების ნიმუშის შესახებ საუბრისას ხდება .
დარისპანის გასაჭირი
Mar 27th
ფოტო(c)ზურიუსი
რუსთაველის თეატრის სპექტაკლი “დარისპანის გასაჭირი” რეჟისორ რობერტ სტურუასა და ზაზა პაპუაშვილის ერთობლივი ნამუშევარია. ის დავით კლდიაშვილის ნაწარმოების თანამედროვე ინტერპრეტაციაა. მოქმედება 21ე საუკუნის იმერეთში ხდება, მიუხედავად დროის გარემოების ცვლისა როგორც ჩანს გათხოვება-დაოჯახების პრობლემა კვლავაც უცვლელი სახით რჩება . სპექტაკლში მრავალგზის იქნა აღნიშნული, რომ დღევანდელმა ახალგაზრდობამ ოჯახზე გული აიცრუა და სულ არ ფიქრობს ცოლის შერთვას . მინიშნება რატომღაც სცენის ცენტრში მდგარი კომპიუტერისკენ იყო მიმართული, რაშიც ნამდვილად ვერ დავეთანხმები რეჟისორს . ჩემის აზრით ამ ფაქტს სხვადასხვა ფაქტორთა ჯაჭვი განაპიობებს და თანამედროვე ტექნიკას არსებითი წვლილი არ მიუძღვის ამ პროცესში რომ ასე ერთბაშად მას გადავაბრალოდ მას ეს პრობლემა.
შობის მეთორმეტე ღამე, ანუ როგორც გენებოთ
Mar 24th
“შობის მეთორმეტე ღამე” რობერტ სტურუამ 2000 წლის 2 თებერვალს დადგა და ქრისტეს შობიდან 2000 წლისთავს მიუძღვნა. თავდაპირველად სპექტაკლში უფროსი თაობის წარმომადგენლებიც მონაწილეობდნენ, მაგრამ 2005 წიდან, როცა თეატრში რეორგანიზაცია დასრულდა, ისინი ახალგაზრდებმა ჩაანაცვლეს. მონაწილეთა სია დღესდღეობით ასე გამოიყურება:
