“სულიერი არსებები” რუსთეველის თეატრი (ფოტორეპორტაჟი)

Photo’s By Levan Giorgadze

დანარჩენი ფოტოები ნახეთ სრულიადში :)

წაიკითხე პოსტი სრულად >

Private Lives – მარჯანიშვილის თეატრში

დილიდან  ისეთი შეგრძნება მქონდა რომ სადღაც მაგვიანდებოდა. ნახევარი საათით ადრე მივედი სალაროსთან, სადაც Teatri.ge -სთვის განკუთვნილი 2 ბილეთი გადმომცეს. ამჯერად უკვე ჩემს მეგობარზე დავიწყე ნერვიულობა . თავში ათასგვარი სისულელე მიტრიალებდა. მიუხედავად იმისა, რომ საკუთარ თავზე უკეთ ვიცნობ და მისგან დაგვიანება ცხოვრებაში არ მახსოვს.  თეატრის წინ თანდათან დაიწყო ხალხმა შეკრება. მიყვარს ამ დროს ხალხის თვალიერება, საგანგებოდ თეატრისთვის გამოწყობილები რომ არიან . რაც მათ განსაკუთრებულ დამოკიდებულებაზე მეტყველებს თეატრის მიმართ.

წაიკითხე პოსტი სრულად >

ტიტანთა ბრძოლა

ტიტანების ბრძოლა

კარგია ხანდახან სპონტანური გადაწყვეტილებები. დღეს სრულებითაც არ მქონდა გეგმაში კინოში წასვლა, და არც ის   წარმომედგინა თუ   რა ფილმი შეიძლება მენახა.  იმის შესახებაც არაფერი ვიცოდი ,  რომ კინოთეატრ რუსთაველში,  უკვე 3D ფილმების ჩვენება დაეწყოთ, არც ახალი ფილმების  შესახებ მსმენოდა რამე.  რეკლამები იშვიათად აღწევს ჩემამდე,   ხანდახან ალბათ   საინტერესო ფილმებიც გამომრჩება ხოლმე .  თავიდან ცოტა გამიკვირდა წარწერა 3D აფიშაზე ,  არ მეგონა, რომ ეს კინოთეატრიც  ასე მალე დაიწყებდა   სამგანზომილებიან ფილმების ჩვენებას.  რაც ნამდვილად მისასალმებელი ფაქტია.  კინოთეატრი რუსთაველი ყოველთვის დროულად უწყობს ფეხს სიახლეებს. ერთი ეგაა,  რომ რუსული გახმოვანების მქონე ფილმებს ვერ შეელივნენ და სუბტიტრებზე ვერ გადავიდნენ, თორემ სხვა რა გვაქვს საწუწუნო.

წაიკითხე პოსტი სრულად >

დორიან გრეი? აუჰ!…

გაფრთხილების მაგიერ: ვისაც სუსტი ნერვები გაქვთ ან არ გსურთ წაკითხულით მიღებული სიამოვნების გადღაბნა, არ უყუროთ ამ ფილმს.

საუკუნო ჭეშმარიტებაა, რომ ყოველი აკრძალვა საპირისპიროდ რომ მოქმედებს. შესაბამისად, თქვენც ამასვე გააკეთებთ. ვიცი, რომ თუ ყურებას აგიკრძალავთ, “რა შენი საქმეა, მე რას ვიზამ” ტიპის მრავალ პასუხს მივიღებ. ასე გეტყვით: მე მხოლოდ გაგაფრთხილეთ და აწი – მკიდია.

წაიკითხე პოსტი სრულად >

თეატრი ათონელზე – წარმოგიდგენთ სპექტაკლს “აგვისტოს სიგიჟე”

პიესის ავტორი და რეჟისორი – ნინო ბასილია “თეატრი ათონელზე”, პრემიერა – 7 ,8, 9 მაისი; დასაწყისი 19.00 საათი სპექტაკლი ეძღვნება საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის დაღუპულ ჯარისკაცებს!

2008 წლის აგვისტო… თითქოს ჩავლილი და ისტორიის კუთვნილებადქცეული გუშინდელი დღე, მაგრამ ყველასთვის დაუვიწყარი და ტკივილით სავსე. აგვისტოს ომის კიდევ ერთი გამოხმაურება _ ცნობილი ქართველი რეჟისორის ახალი სპექტაკლი “აგვისტოს სიგიჟე” – სამი ნოველა ომსა და სიყვარულზე, რწმენასა და გამარჯვებაზე.

წაიკითხე პოსტი სრულად >

ურიელ აკოსტა

"ურიელ აკოსტა" – კოტე მახარაძე და სოფიკო ჭიაურელი

ყველა თეატრს გააჩნია  თავისი სპექტაკლი – სამუზეუმო ექსპონატი, რომელიც უკვდავია და უცვლელი სახით უნდა დარჩეს.

“ურიელ აკოსტა” ჩვენი თაობის იმ სპექტაკლებს განეკუთვნება, რომლებიც ლეგენდის ხარისხშია აყვანილი. მარაჯანიშვილის თეატრის რეპერტუარში იგი დასაბამიდანვე, უკვე 80 წელზე მეტია, არსებობს. თავდაპირველად მას უშანგი ჩხეიძე და ვერიკო ანჯაფარიძე ასრულებდნენ. მეორე დიდი ტანდემი 1972 წელს შედგა, როცა მთავარი როლები კოტე მახარაძემ და სოფიკო ჭიაურელმა მოირგეს.

წაიკითხე პოსტი სრულად >

ნიკო გომელაურის გზა

ნიკოს პატარაობა და პირველი სპექტაკლი სტუდენტობის პერიოდში

ადამიანი მიდის, მისი შემოქმედება კი რჩება… ნიკო გომელაური წავიდა, მაგრამ მისი შემოქმედება უკვდავია, უკვდავია მისი პოეზია, მის მიერ, თეატრის სცენაზე  ნათამაშები როლები. ნიკო იყო  ნიჭიერი ადამიანი, რომელიც დაიბადა 1970 წლის 12 ივლის და გარდაიცვალა 2010 წლის 13 აპრილს. ამ დროის მანძილზე მან შექმნა ლეგენდა, შექმნა ისტორია რომელსაც ჰქვია “ნიკო გომელაურის გზა”, გზა პოეზიისკენ, გზა თეატრისკენ და ზოგადად ნიჭიერებისკენ, რომელიც სამწუხაროდ ძალიან მოულოდნელად და უდროოდ დასრულდა.

წაიკითხე პოსტი სრულად >

“მელოტი მომღერალი ქალი”

ეჟენ იონესკო და მისი ანტი პიესა” მელოტი მომღერალი ქალი”. პიესა იმდენად მომწონს და მიყვარს, რომ არ ველოდი თუ სპექტაკლი ასე გაამართლებდა. თუმცა ზ. გეწაძემ შეძლო ამ ყველაფრის სცენაზე გადმოტანა ისე, რომ მგონი იონესკოც კმაყოფილი დარჩებოდა. მივედი თუმანიშვილის თეატრში და იქ დამხვდა: პიესის ქართული ვარიანტი, წითელი ტახტი, რომელის სპექტაკლის ერთადერთი დეკორაციაა და 4 მსახიობი, რომლებმაც შესანიშნავად გაართვეს თავი თავიანთ როლებს. საათის წიკ-წიკი, რომელიც მონოტონურად გრძელდება დაახლოებით 20წთ-ის განმავლობაში და ჯერ კიდევ დაუბადებელი ბავშვის ტირილი.

წაიკითხე პოსტი სრულად >

ჩუპრი-ჩუპარ, დარეჯან!

დარეჯანი ილიას "ეკამათება"

თუმანიშვილის თეატრში “ბავშვმა გაიჩუჩუნა”. არ გჯერათ? აი, კიდევ… თქვენ თუ არა, დარეჯანს ხომ მაინც სჯერა. იგი დიდი იმედითა და მონდომებით მოელის მემკვიდრეს. მემკვიდრეს, რომელიც არა და არა ჩანს სპექტაკლი “ჩუპრი-ჩუპარ, დარეჯან!” ილიას ცნობილი მოთხრობიდან “კაცია ადამიანი?!” და ნაკლებად ცნობილიდან “კაკო” შეიქმნა. პირველი საოცრება, რაც სიუჟეტს თან ახლავს, არის ის, რომ სპექტაკლში მხოლოდ ერთი მსახიობი მონაწილეობს. აფიშის მიხედვით, სპექტაკლი ეფუძნება ილიას ორ მოთხრობას: რა თქმა უნდა, “კაცია ადამიანსა” და “კაკოს”. მეორე, თავდაპირველად, “კაკო ყაჩაღი მეგონა”, მაგრამ, ვინაიდან სპექტაკლში მისი ვერც ერთი ელემენტი ვერ ვიპოვე, მივხვდი, რომ შევცდი. როგორც სპექტაკლის რეჟისორმა კოტე მირიანაშვილმა ამიხსნა, თურმე “კაკო” “კაცია ადამიანი?!”-ს ერთ-ერთი საწყისი ვარიანტი ყოფილა. რაც მთავარია, ამ ვერსიის თანახმად, თურმე ჩვენთვის ნაცნობ ბუთქუნა წყვილს ვაჟი უჩნდება, სახელად ნიკოლოზი. ამით ილია რუსეთსაც გადასწვდა და ახალშობილში იმპერატორი ნიკოლოზ I იგულისხმა, თანაც, მათი დაბადების დღეებიც ემთხვევა თურმე ერთმანეთს. როგორც ბატონი კოტე ამბობს, ამაში სხვისთვის გაჩენილი შვილის სიმბოლიკა ჩადო ილიამ.

წაიკითხე პოსტი სრულად >

ჰერ ფროიდ, ეს სტუმარია

“როცა მესმოდა, თუ როგორ ამბობდით, ღმერთი არ მწამსო,  თითქოს ბულბული ჩიოდა, მუსიკა არ ვიციო” - ერიკ ემანუელ შმიტი

წაიკითხე პოსტი სრულად >